Oriana Fallaci, współczesna pisarka włoska, z zawodu dziennikarka, wydała "Penelopę" w r. 1962 jako pierwszą w swoim dorobku powieść. "Penelopa na wojnie" to historia młodej kobiety, która w przeciwieństwie do mitologicznej Penelopy rezygnuje z roli domatorki biernie czekającej na powrót Ulissesa i
Porywające i pełne goryczy świadectwo odważnej kobiety. Siła jej myśli i słów w wywiadzie z sobą samą, który dopełnia i wzbogaca rozważania podjęte we Wściekłości i Dumie, a kontynuowane w Sile Rozumu. Tym razem, wychodząc od refleksji na temat raka moralnego i intelektualnego trawiącego Zachód,
Fallaci wychodzi tym razem od barbarzyńskich napaści oraz gróźb śmierci, na które wystawiła ją Wściekłość i Duma, a identyfikując się z Mistrzem Cecco, spalonym żywcem przez inkwizycję za swoją książkę w roku 1328, ukazuje nam się jako Mistrzyni Cecca, zatwardziała i niepoprawna heretyczka, którą
"Życie to wojna prowadzona każdego dnia" jest ostatnią pozycją z serii książek Oriany Fallaci opublikowanych po jej śmierci w 2006 roku. W czasie II wojny światowej autorka mimo bardzo młodego wieku zaangażowała się w walkę włoskiego ruchu oporu. Po wojnie szybko stała się najważniejszą włoską
Jeśli kiedykolwiek ktoś napisze „Życie Oriany Fallaci”, to tą osobą będę ja i nikt inny. „W swoim życiu widziałam wiele zła. Urodziłam się w reżimie, dorastałam w czasie wojny i przez większą część mojej egzystencji pracowałam jako korespondentka wojenna. Przez lata (osiem w Wietnamie)
Włochy mają swojego Toma Wolfe’a, Gaya Talese, Huntera Thompsona. To znaczy kronikarza potrafiącego opowiedzieć o zjawiskach natury obyczajowej za pomocą narzędzi przynależnych literaturze pięknej. Nasz Tom Wolfe nazywa się Oriana Fallaci, jak dowodzi Podróż do Ameryki. Alessandro Gnocchi, „Il
Nie jestem kobietą z tej książki. Co najwyżej ją przypominam, tak jak może ją przypominać jakakolwiek kobieta naszych czasów, która żyje w pojedynkę, pracuje i myśli. Właśnie po to, żeby każda kobieta mogła się w niej rozpoznać, nie wyposażyłam jej w twarz, imię, adres, wiek […]. Nie formułuję
Prości chłopi i arystokraci, awanturnicy i asceci, bohaterowie i odstępcy, artyści i rewolucjoniści – saga rodu z Toskanii, którego członkowie nie bali się ulegać swoim namiętnościom i pasjom. Ta historia bierze swój początek w malutkiej wiosce Panzano, położonej na malowniczych wzgórzach
Dziennikarka słynąca z kontrowersyjnych wypowiedzi analizuje stosunki łączące i dzielące świat Europy i Bliskiego Wschodu. Fallaci rozprawia się z tematami będącymi konsekwencją islamskiego terroryzmu.
„Oriany Fallaci były trzy. Romantyczna młoda reporterka budziła moją sympatię. Dojrzała geniuszka wywiadu politycznego - zachwyt. Islamofobiczna eseistka pod koniec życia - konsternację. W tej książce jest to, co najlepsze w Fallaci. Najgłośniejsze, niezapomniane wywiady polityczne. Niedoścignione
